Straszna cienizna. Niestety moje oceny jak się niedawno zorientowałem są miarą mojego rozczarowania, czy też zachwytu filmem w stosunku do oczekiwań przed seansem, a więc tym samym są dalekie od obiektywizmu. Ale co tam, w końcu nie jestem hipokrytykiem ... O niebo bardziej podobały mi się zbliżone tematycznie "The Machinist" lub "K-Pax", że nie wspomnę o "Lost Highway".

2 gwiazdki

Wow - ja nie byłbym taki srogi. Dowcip nie jest najwyższego lotu, ale mimo to trochę się pośmiałem - cóż, jestem prostym facetem. Jest też drugie oblicze filmu - to o młodości, szukaniu swojej drogi w życiu. Angielski tytuł w swojej dwuznaczności lepiej pasuje do treści.

Podobnie jak Czara nie zgadzam się z recenzją i podobnie wyrażam swó zachwyt filmem. Brak dosłowności i zależności przyczyna - skutek jest z pewnością zamierzony. Mieszanka kabalizmu, nauki (martwy kot Schroedingera) i czarnego humoru jest świetną próbą sformułowania odpowiedzi "to the Ultimate Question of Life, the Universe, and Everything".

A to ciekawe - żołnierz nie ma w tym filmie żadnych problemów rodzinnych (może trochę wyrzutów sumienia)- jego żona owszem. Bohater filmu, podobnie jak Rambo, niczego sobie nie wmawia. Nie jest też buntownikiem - po prostu robi to co lubi. Czy mówimy o tym samym filmie :-). Tak jak z zapartym tchem oglądam kreacje rodzeństwa Gyllenhaal - tak niestety "Jarhead" jest filmem jakich wiele i "wałkuje" tematykę wojennej traumy podobnie jak wymieniane tutaj produkcje. "Locker" to właśnie coś świeżego. Czy

Cieszę się.

Niech i mnie będzie wolno dorzucić dwa słowa do dyskusji o filmasterowych filmach. O "Avatarze" nie mam wiele do powiedzenia - mimo zgoła odmiennej treści i scenerii określiłbym ten film jako "Titanic 2". Pewnie też zdobędzie wiele Oscarów... Ciekawsza jest dla mnie natomiast kwestia zachwytów nad "Bękartami wojny". Film poruszył mnie, ale bynajmniej nie swoimi artystycznymi względami. Utrzymany w konwencji Tarantino obraz od pierwszych swoich kadrów zmierza śmiałymi krokami w kierunku katastrofalnego

Nie, nie pomyliłem tytułów :-). Film rozczarował mnie pod wieloma względami. Pierwsza rzecz to tandetna scenografia i zdjęcia. Sceny we wnętrzach przypominają tanie filmy kategorii C z lat siedemdziesiątych, plenerów nie ma chyba w ogóle, a wiekszość zdjęć na ulicach to również studio w jakości amerykańskiej masówki dla gospodyń domowych. Rzecz druga to scenariusz i postaci bohaterów. Nie chcę tutaj stworzyć spoilera, więc będę oględny. Historia trzyma w napięciu i pomysł postawienia przeciwko sobie

Fajne i trafne porównanie. Ładne obrazki i nic poza tym.

He, he trudno odmówić logiki autorowi notki. Tylko gdyby kosmici mieli postać kisielu, porozumiewali się telepatycznie i nie mogli nawiązać kontaktu z ludźmi, wyprodukowali paliwo wcześniej i cichcem odlecieli, Wikus nie trafiłby na główną krewetkę w miarę szybko tylko mielibyśmy przyjemność oglądać jak sprawdza pierwszych dziewięćset tysięcy i tak dalej... to co by było? Podążając za wywodami autora dojdziemy do przekonania, że film byłby beznadziejnie nudny, ale za to do bólu prawdopodobny i realny.

Nieprawdopodobnie żałosne, pompatycznie beznadziejne kino. Mam nadzieję, ża Pit jako producent nie zarobił ani grosza, bo wszystko wydał na gaże dla gwiazdorów.

1 gwiazdki

Pewnie, że to dobry film. Jednocześnie jednak komercyjna superprodukcja ze scenariuszem stworzonym na potrzeby sukcesu filmu, a nie po to by nam coś istotnego powiedzieć. Takie filmy nie należą do moich ulubionych, ale jak już wspomniałem podobał mi się. Co do "nawet" - jestem facetem, a przecież wiadomo, że nasz siniejący z zimna topielec to przede wszystkim powód do łez uronionych w półmroku sali kinowej przez piękniejszą część widowni :-).

No, bez przesady. DiCaprio to świetny aktor i swoją klasę potwierdził niejednokrotnie po tej roli. Mi się podobał nawet w Titanic-u :-).

W mojej opinii film ten może predendować do miana największego "shitu" wszechczasów.

1 gwiazdki

Dobre porno :)

4 gwiazdki

... czyli "seks and przemoc" - jak mawiał Dzidek Niedzielski.

I dlatego polskie filmy są takie dobre :-).

W pełni się zgadzam - Ripley sklonowana z krwi na podpasce dostarcza widzom nowych wrażeń. Film wcale nie cierpi na syndrom sequela n-tego - wręcz przeciwnie wnosi nową jakość.

Przykładowo jedna z ostatnich scen, jeśli nie ostatnia. Pacino, chyba umierający jeśli dobrze pamiętam, rozmawia z de Niro. W biegu wydarzeń pomiędzy dwoma rywalami nawiązuje się pewna więź i ta ostatnia, szczera rozmowa ma być ukoronowaniem tego aspektu filmu. Co z tego kiedy na ekranie widzimy twarz jednego, a potem drugiego zmontowane w ten sposób, że można być niemal pewnym, iż całość nie została nagrana jako dialog, a jako monolog każdego z aktorów i dopiero potem dwa nagrania zostały połączone.

Czy ktoś zwrócił uwagę, że w filmie nie ma ani jednego kadru z oboma gwiazdorami widocznymi jednocześnie. Nie wiem co zaszło na planie, ale takiego czegoś nie widziałem nigdy wcześniej i mam nadzieję, że więcej nie zobaczę.

1 gwiazdki

Ciekawostka - rok 1990 - nielegalnie wyświetlany filmy z taśmy video w klubie studenckim pod spolszczonym tytułem "Umarłe serca". Ja niemal umarłem ze śmiechu.

1 gwiazdki